Blood and Chocolate (2007) OCR 23.976 fps runtime 01:38:19
ตอนเรายังเด็ก
เราเชื่อว่าโลกเต็มไปด้วยเวทมนตร์
เราเชื่อเทพนิยายและตำนาน
และเชื่อพรหมลิขิต
นั่นคือโลกที่ฉันจำได้
โลกที่ฉันไม่อยากรู้จัก
เทือกเขาร็อคกี้ โคโลราโด 10 ปีก่อน
- มีคนมา - กลับเข้าบ้าน
พ่อ
แม่จ๋า
วิเวียน วิ่ง
"บูคาเรสท์ โรมาเนีย ปัจจุบัน"
วิ่ง วิ่งตลอดเวลา
ไม่แน่ว่าต้องใช้เมื่อไหร่
วิเวียน เขาหวังให้เธออยู่เมื่อเขามา
หนูไม่อยู่หรอก
เป็นเกียรติที่ถูกเลือก หากเป็นเธอ
ตอนเขาทิ้งน้า นั่นเป็นเกียรติด้วยมั้ย
นั่นเป็นธรรมเนียมของเรา
- หนูไม่ต้องการคำแนะนำของน้า - เธอต้องการแน่
ฉันยังจำตอนฉันสิบเก้าได้
น้ายังสิบเก้าอยู่
ตลกน่า
ตอนฉันสิบเก้าฉันท้องซึ่งฉันเลือกเอง
และฉันพบว่า... เราควรอยู่ในที่ซึ่งเหมาะกับเรา
ถ้ารู้ว่าที่ไหน
นี่คือบ้านเราวิเวียน ปลอดภัย เพราะเกเบรียล
พ่อแม่เธออยากให้เธอปลอดภัย ซึ่งก็ใช่
ที่เธอวิ่งหนีคือตัวเอง
- แน่ใจเหรอว่าเป็นที่นี่ - ใช่ ต้องใช่สิ
วิเวียน เจอใครถูกใจมั้ย
- แค่แวะมาดื่มน่ะ - พูดแบบนี้ทุกคน
ฝันไปเถอะ
เธออายน่ะ
อย่าท้อสิ เธอชอบนายนะเนี่ย
ฉันเห็นอนาคตเลย
- พูดได้น่ารักมาก - แหวน โบสถ์งานแต่ง
ทั้งครอบครัวเธอจะมาแล้ว ในงานเลี้ยงนายก็ฆ่าเขาตายหมด
มันคงจะขลังดี
เราเป็นพวกไหนรู้มั้ย วิเวียน
- พวกโรแมนติก - เรา มันว่างเปล่า
และพวกโรแมนติกน่ะ
ไม่เคยย่อท้อ
เฮ้
ฉันนึกภาพไว้แบบนี้แหละ
ขอฉันต่อได้มั้ย
แอ็บซินธ์ทุกคน เธอด้วย
อ้อ ห้าหนุ่มผู้โชคดีออกจากถ้ำมาแล้ว
วิเวียน เราโชคดีแล้ว
- ญาติฉันให้เกียรติด้วยการมาปรากฏตัว - อืม เต้นรำมั้ย วิเวียน
ฉันอยากเห็นเธอเต้นเพื่อเกเบรียล
เธอรู้ว่าต้องทำ
เจ็ดปี...
เกือบถึงแล้ว
เขามีสาวอื่นให้เลือก
อืม ไม่เหมือนเธอ
แด่วิเวียนที่รัก ความภูมิใจของฝูง และอนาคตของเธอ
แด่วิเวียน
วิเวียน
สวัสดี มีใครอยู่รึเปล่า
มีใครอยู่มั้ย คุณถามฉันเหรอ
เมืองนี้ไม่ล็อคโบสถ์กันหรือไง
- นี่เป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ ทรงคุ้มครอง - ผมเปล่าขโมยของ
คุณเป็นอเมริกันเหรอ
ผมไม่อยากมีเรื่อง
ผมได้ข่าวที่นี่ เลยหาทางเข้ามา
นี่อะไร
การศึกษารูปร่าง เพื่อนิยายกราฟฟิก
เช่นเอ่อ...
พวกเนี้ย
เล่มไหนมีหมาป่า
เล่มหน้า
ผมชื่อเอเด็น เอเด็น กาลวิน ผมมาเพื่อวิจัย
และบุกรุก
คือ บูคาเรสท์เป็นรังขุมทรัพย์
ผมได้ยินว่าหมาป่าแทบจะได้รับการบูชา
แต่คงไม่ใช่เป็นแง่นั้นโดยตรง
ที่จริงพวกนั้นไม่ใช่หมาป่า
แต่ว่าเป็น "มนุษย์หมาป่า"
แวร์วูล์ฟเหรอ
ไม่ใช่แบบที่เราคิด
ไม่ใช่อสุรกาย ไม่เหมือนในตำนาน
งั้นเป็นอะไร
เป็นที่ เคารพ
เป็นสุดยอดของทั้งมนุษย์และสัตว์
สามารถแปลงร่างได้ แล้วก็ถูกกวาดล้าง
- ในตำนาน - อืม
- การ์ตูนของคุณ... - เอ่อ นิยายกราฟฟิก แต่...
ไม่ใช่อสูรกายเหรอ
มนุษย์น่ะอสูรกาย
นี่คุณมาซ่อนตัวหรือคุณมาทำไมที่นี่
เดี๋ยว ๆ ๆ ผมจะไปแล้วผมจะไปแล้ว ขอแค่... บอกชื่อคุณหน่อย
มีชื่อใช่มั้ย
พวกนั้นมีมั้ย
เราต้องมีเหรอ
งัดโบสถ์น่ะโชคร้ายนะ
คุณชื่ออะไรล่ะ
ฉันไม่อยากไป ไป ไป ๆ ๆ
เปิดให้หน่อย ได้โปรด
ไปให้พ้น
ไม่เอาน่าน้องสาว
เราไม่คิดทำร้ายยัยนั่นหรอก
- ให้หนุ่ม ๆ ได้สนุกบ้างสิ - นายรู้กฏดี
- กฏน่ะ - มีคนหนึ่งได้ ก็มีอีก
พวกนั้นจะมาเป็นกองทัพ พร้อมปืน
ไม่ใช่แค่นายแต่ล่าเราทุกคน
พูดเหมือนเคยโดนเลย
เราไม่ได้จะทำร้ายยายนั่น เราแค่ เล่นกัน
- เรารู้ความเสี่ยง เหมือนเธอแหละ - ใช่ พวกเรารู้กฏ ของเกเบรียล
"ล่าเป็นฝูงหรือไม่ล่าเลย"
และกฏสำหรับเธอด้วย
เธอหลับอยู่
เกเบรียล
เธออยู่บ้านรอคุณ
เธอกลัวฉันเหรอ
เปล่า
เธอรู้ธรรมเนียมดี
ทุกเจ็ดปีผู้นำฝูงจะต้อง เลือกเมียใหม่
คู่ผสมพันธุ์มั้ง
เธอควรเคารพกฏให้ดี ไร้กฏเราไม่อาจอยู่รอด
มีคำพยากรณ์ถึง...
เด็กสาวแบบเธอ
เธอมาจากตระกูลจ่าฝูงนะ
ผู้หญิงในตระกูลเธอ เป็นตำนานของเมืองนี้
พ่อเธอไม่ควรย้ายไปอเมริกาเลย
ฉันรู้จุดจบดี ฉันบอกแล้ว
คุณคงเกลียดเขามากสิ
เปล่า แต่ที่เราอยู่รอดได้น่ะ
เพราะเรายืนหยัดร่วมกัน
พ่อของเธอ นึกถึงตัวเองก่อน
อย่าว่าครอบครัวฉัน
เธอไม่มีครอบครัว มีแต่มรดก
หากเธอคือคนในคำพยากรณ์
ฉันจะขอให้เธอเป็นเมียฉัน
ฉันเห็นที่คุณทำต่อแอสทริด
คุณมาคืนเดียวเธอร้องไห้เป็นเดือน
เธออยากจะสามัญเหรอ เธอไม่สามัญ
ถามสัตว์ในร่างเธอดูสิ มันจะสอนเธอ
กลัว...
ฉันไม่คู่ควรให้นับถือเหรอ หา
ไร้ ความชื่นชมเลยเหรอ
นั่นเป็นเพราะ เธอไม่รู้จักฉัน
เฮ้ย ไอ้สถุล แกไปได้แล้ว
คุณนักสืบ
จะพาผมไปไหน หา...
จะพาไปไหน
สหาย แกเป็นข่าวในหนังสือพิมพ์
คงภูมิใจล่ะสิ
อะไรเนี่ย คุณเป็นใคร
เชิญ ดื่มกับฉันหน่อย
แอ๊บซินธ์ เป็นพิธีกรรมของฉัน
คุณประกันผมทำไม
ดื่ม
มีหลายประเทศเรียกมันว่ายาพิษ
แน่นอน มันไม่ได้มาในเข็ม และไม่ขายให้เด็ก
ต้องการอะไร
อยากแบ่งเหรอ
อยากเอี่ยวเหรอ
สหาย แกเลี่ยงกฏหมายมาตลอด
แต่ที่เมืองนี้ เราคือกฏหมาย
เหมือนที่เป็นมาตลอดห้าพันปี
เราจะสืบ ว่าแกขายยาพิษให้ใคร
ส่วนพรุ่งนี้ ประเพณีครอง
อ๋อ มันต่างตรงนี้แหละ
"นักท่องเที่ยวหายสาบสูญ"
ช็อกโกแลตค่ะ
เฮ้
เฮ้ สาวหมาป่า
ฮัลโหลยาหยี พร้อมล่ามั้ย
ราชินีแห่งรัตติกาล โฉมงามแห่งบูคาเรสท์
เธอจะล่าเก่งกว่าใคร แม่ครับ
ไงลูก
เขานึกว่าตัวเองกำลังล่าเหยื่ออยู่แน่ ๆ โดดใส่จับหันมาเป็นเกรเกอร์
ฉันไม่รู้เลย ฉันไม่รู้เลย
สวัสดีราตรี
"ข้าวิ่งพลุ่งพล่านด้วยความกลัว"
"ข้าลิ้มทั้งรสเลือด และช็อกโกแลตในปาก"
"มันน่าชิงชังพอ ๆ กัน" จำได้มั้ย
เสต็พเพ็นวูล์ฟ
พวกเราล้วนหลงทาง วิเวียน
อย่างน้อยเราหลงด้วยกัน
พวกท่านทั้งหลาย
เรามาชุมนุมกัน เหมือนที่บรรพบุรุษทำมา
ในคืนแรกของจันทร์เพ็ญ
เรารวมกันเป็นหนึ่ง เพราะเราเป็นหนึ่ง
และเราล่า ร่วมกัน
เราอยู่รอดมาห้าพันปี
โดยปิดบังตัวตน
เราถูกล่าจากทุกหนแห่ง
อังกฤษ ฝรั่งเศส อเมริกา
แต่ว่าไม่ใช่ที่นี่
สิ่ง เบื้องหน้าท่าน
เรียกว่ามนุษย์
แต่ฉันเรียกว่า ภัย
เผ่าพันธุ์มนุษย์ผุพังจนถึงแก่น
สิ่งเดียวที่มนุษย์ถนัด ก็คือการทำลาย
ฉะนั้นนาน ๆ ครั้งเราต้องสร้างตัวอย่าง
ให้ภัยนี้เห็นว่า เราอาจมีอยู่น้อยกว่า
แต่ไม่มีวันถูกล่ามากกว่า
ฉะนั้นในคืนนี้...
ให้ธรรมชาติพาเราหวนคืนสู่... ตัวตนที่แท้จริง
ณ กลางป่าซึ่งเราเคยอยู่
ได้โปรด ผมสาบาน
มีแม่น้ำในป่านั่น
ถ้าแกไปถึงอีกฝั่งแกจะรอด
และถ้าไม่...
ใครล่าได้จงมีชัย
หนีไป
ไม่เคยมีใคร ข้ามแม่น้ำนั่น
ช่วยด้วย
ช่วยฉันด้วย
มันคือตัวเธอ
และจะเป็นตลอดไป
คุณครับ มีเมล์มั้ย จดหมาย พัสดุ ห้องสองศูนย์สี่
วันนี้ไม่มี
ตรวจดูหรือยัง
ไม่มีถึงใครเลย
ได้มาจากไหน
ค่ะ ฉันระวังอยู่แล้วขอบคุณ
ทำไมไม่ไปขายของบ้างล่ะ
ถึงคุณมายืนจ้องฉัน รสชาติมันก็ไม่ได้ดีขึ้นหรอก
เฮ้ สาวหมาป่า
อย่าเรียกแบบนั้นอีก
งั้น จะให้เรียกว่าไงล่ะ
เจอฉันได้ไง
เจอใคร
วิเวียน
ฉันทำงานอยู่คุยไม่ได้ และคุณไม่ควรมาที่นี่หรอก
ไล่ผมสิ
ไปซะ
ไล่เหมือนตั้งใจไล่สิ
กี่อาทิตย์แล้ว ทำไมยังอยู่โรมาเนีย
ทำงานไง
ไม่มีบ้านให้กลับเหรอ
ไม่มี
แต่มีตั๋วรถไฟในอีกไม่กี่วัน ซึ่งผมอยากใช้เวลาช่วงนั้นกับคุณ
อ๋อแต่ แฟนฉันคงไม่ปลื้มนักหรอกนะ
อ้อ คุณจะไปโบสถ์ตอนตีสองเหรอ ถ้าคุณมีแฟนแล้วน่ะ
ทำไมหนีผมทุกที คุณหนีผมสองหนแล้ว
ผมวาดรูปห่วยมากเหรอ
คุณต้องไปแล้ว
ชักจะเหมือนคุณจงใจไล่แล้ว
- คุณต้องการอะไร - ผมอยากรู้ว่า คุณเป็นใคร
ชอบอะไรใฝ่ฝันอะไร อยากรู้ว่าคุณไปที่นั่นคืนนั้นทำไม
ฉันควรบอกคุณเหรอ
ทีคุณยังไม่ใส่ชื่อตัวเอง ในหนังสือของคุณเลย
คุณอ่านเหรอ
- ห้องสมุดนั่นคงไม่มีอย่างอื่นให้อ่านสินะ - คุณต้องไปแล้ว
ผมขอแค่คืนเดียว
ไม่งั้นผมจะมาซื้อ... ช็อกโกแลตของคุณที่นี่ทุกวัน
เพียซซ่าโรมาน่าพรุ่งนี้หนึ่งทุ่ม
หนึ่งทุ่ม อ้อ นี่สำหรับคุณ
ไง สาธารณสุข
อะไร
ขยะ
เอามานี่
ขยะน่ะเหรอ ขยะมนุษย์เหรอ ทำไมถึง...
- โอ้ อะไรนี่ - เขาไม่รู้หรอก
เห็นได้ชัดเลย
เขาวาดลงหนังสือมนุษย์หมาป่าที่ฉันสนใจ
งั้นเหรอ
- ไม่ใช่แบบนั้น - เหรอ
- อวดหางเป็นแบบหรือเปล่า - อย่ายุ่งกับเขาเรฟ
ทำไมจะไม่ล่ะ
เธออยากคบหนุ่ม ฉันไม่สน เป็นร้อยฉันก็ไม่สน
แต่อย่าบอกเรื่องที่ไม่ควรบอก
มันเหมาะไว้สนุก พวกหน้าตาดี
- แต่มันไม่ปล่อยเราเป็นตัวเอง - อย่างสาวที่นายฆ่า
ถ้าเขารู้ว่านาย...
นี่จะเป็นฝูงของฉัน
กฏเกณฑ์ ของฉัน ฉันจะทำอย่างที่ต้องการเมื่อต้องการ
และปากของเธอ ต้องหุบไว้
วิ่งไปวิเวียน
โลกต้องมีขนมหวาน
- เย้ / พลาดอีกแล้ว - หนสองแล้ว / นายเก่งเกินไป
เอาเลย
แก เราต้องคุยกัน
เป็นไงเกเบรียล
งานรุ่งมั้ย สาวที่คุณทิ้งแม่ผมไปหาเป็นไงบ้าง
แกกับเพื่อนออกล่ากันเองหรือเปล่า
ไม่เลย
มีข่าวลือว่า เห็นแกกับเธอ
- วิเวียนพูดเหรอ - แกตามเธอเหรอ
- ก็แค่เล่นสนุกน่ะ - เล่นเหรอ
แกเป็นลูกฉัน
ถ้ามันจริงฉันปกป้องแกไม่ได้
- ไม่ทำด้วย - วิเวียนโกหก
เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ แกล่าเด็กสาวนั่นหรือเปล่า
ผมไม่ได้แตะผมเธอด้วยซ้ำ
ถ้ามนุษย์สงสัยว่าเรายังอยู่ มันจะกำจัดเรา
- เราต้องครองเมืองนี้จากเงามืด - เพราะเรากลัวพวกมัน
พวกเราเหลือน้อยแล้ว
ขอร้อง ฟังคำเตือนไว้
เพราะวันใดแกล่าภายนอกฝูง
แกตายแน่
สาวอเมริกันมาอยู่โรมาเนียได้ยังไง
ฉันเกิดที่นี่...
ในชุมชนของผู้อพยพ จากทั่วโลก
พ่อแม่ย้ายไปสหรัฐตอนฉันยังเด็ก ฉันย้ายกลับมา
พ่อแม่ล่ะ
ท่านตายที่นั่นตอนฉันยังเด็ก
ฉันอยู่กับน้าตั้งแต่นั้นมา
จำท่านได้มั้ย
ทุกวัน
น้าบอกว่าพวกท่านเคยพาฉัน ไปโบสถ์นั้นบ่อย ๆ
คุณทำเหมือนถูกเฝ้ามองเสมอเหรอ
เดินกับศิลปินรูปหล่อไส้แห้งไม่ได้เหรอ
ที่ใส่แต่ชื่อย่อในหนังสือน่ะเหรอ
เขาหลบอะไร
ผมบอกได้นะแต่ผมต้องฆ่าคุณ
หนังสือถึงไหนแล้ว เมืองนี้สอนอะไรบ้าง
ว่าเรื่องมนุษย์หมาป่าเล่าไว้ผิดหมด
ตามตำนานน่ะ มันไม่ได้ถูกสาป แต่มีพร
เรื่องพระจันทร์ทำให้เป็นหมาป่า เป็นเรื่องบิดเบือนทีหลัง
มนุษย์หมาป่าเปลี่ยนร่างได้ทุกเมื่อ โดยจิตเป็นตัวกำหนด ล้ำเลิศมาก
มันเชื่อว่าจะเปลี่ยนร่าง
แล้วก็เปลี่ยนได้เลย นึกภาพออกมั้ย
กลายเป็นหมาป่า
น่าจะงดงามนะ
งามสิ
คาดกันว่าฆ่ามันได้ ด้วยเครื่องเงินแต่ ใช้ไฟก็ได้
จริงเหรอ
และถึงถูกกัด ก็ไม่ใช่ว่าจะกลายเป็นหมาป่า
ถ้าไม่เกิดเป็นมนุษย์หมาป่าก็ไม่
- อืม - ตำนานบอกว่า...
ถ้าเราทำร้ายมนุษย์หมาป่าจนหลั่งเลือด
มันจะแสดงตัวตนที่แท้จริงออกมา ดูที่ดวงตาก็รู้แล้ว
โอ้ ที่นี่ปิดเหรอ ไม่อยากเชื่อเลย
มันมีร้านกาแฟสวยมากบนดาดฟ้า เห็นวิวสวยได้ทั่วเมืองเลย
ไม่ทั่วทั้งเมืองหรอก
ฉันพาไปอีกที่มั้ย
วิเวียน นี่เป็นที่ส่วนบุคคล
คุณก็เคยบุกรุกนี่
ผมชักจะสนุกซะแล้ว
เป็นบ้านเศรษฐีคนหนึ่งของเมือง เขาสะสมงานศิลป์
เป็นเดทโทษที่เยี่ยมกว่าที่ผมคิดไว้แยะ
พอฉันบอกวิ่ง วิ่งนะ
ยังไม่พูดว่าวิ่งเลย
วิ่ง
นี่ล่ะ วิวดีที่สุดของทั้งเมืองนี้
นี่ซากจากปราสาทบูคาเรสท์
สร้างโดยเจ้าชายไมยาในศตวรรษที่สิบ
ว่ากันว่าสายเลือดของเจ้าชาย เป็นมนุษย์หมาป่า
ฉะนั้น เมื่อพวกไมยาสิ้นบัลลังก์ ยุคของพวกหมาป่าจึงสิ้นสุด
คุณรู้เรื่องนี้ได้ไง
นึกว่าคุณอยากเห็น
คุณนี่ความลับเพียบนะ
คุณไม่อยากวาดมันหรือไง
อยู่ใกล้คุณทีไรผมรู้สึกเหมือนคุณหลบอยู่
ครอบครัวของฉัน
วางแผนให้ฉัน เป็นความคาดหวัง
ว่าไปไหน อยู่กับใคร
แต่อนาคตเป็นของคุณนี่
จะบอกให้นะ
พ่อผมเป็นอดีตทหารพราน
และขี้ยา และพ่อบอกผม ว่าผมต้องฝึกหัดป้องกันตัวเอง
ไม่ว่าผมต้องการหรือไม่
แต่สิ่งที่ผมอยากทำคือวาดภาพ ซึ่งนั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ
ฉะนั้น วันหนึ่งเราทะเลาะกัน
ตอนนั้นผมสิบเจ็ด ผมบอกว่าผมจะไปจากที่นั่น
และ พ่อบอกว่าถ้าทำจะฆ่าผม
และผมทำ
แล้วเป็นไง
ปรากฏว่าผมป้องกันตนเองได้ดีกว่าที่คิด
ผมถึงไม่ใส่ชื่อในหนังสือไง
ถ้าพบผมเขาฆ่าผมแน่มี... หมายจับผมอยู่ในสหรัฐเพราะฉะนั้น
ผมแต่งหนังสือขณะเดินทาง แล้วส่งมันไปให้สำนักพิมพ์
ตั้งแต่สิบเจ็ดเหรอ
แต่ประเด็นคือ
ผมเข้าใจความรู้สึก ที่ถูกยัดเยียดความต้องการ
นี่ชีวิตคุณ ไม่มีอีกแล้ว
และ หากมีอีก
ผมคงไม่อยู่นี่
ผมจะได้พบคุณอีกมั้ย
- ไม่ - ไม่เลย
ไม่เลย
งั้นนี่คงเป็นการลา
ครอบครัวคุณ ไม่จำเป็นต้องรู้ถ้าคุณต้องการ
คุณก็ควรต้องการด้วย
ไง ตั๋วรถไฟน่ะ ลงวันที่เท่าไหร่
ผมฉีกทิ้งแล้ว ผมคิดได้แล้ว ผมจะเริ่มเขียนใหม่
ทั้งหมดเลย
จะเป็นเรื่องของเจ้าชายไมยา
ปราสาทบูคาเรสท์ในยุคมนุษย์หมาป่า รุ่งโรจน์ตอนพวกเขาครองเมือง
และยุคล่มสลาย
ทำไมต้องล่มสลาย
พวกที่แปลร่างกลายเป็นสัตว์ได้เนี่ยนะ เราจะไม่มีภัยได้ยังไง
ถ้าคุณไม่อยากให้เขียนให้ล่ม...
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่รู้อะไรบาดมือฉัน
- ขอผมดูหน่อย - อย่า ฉันต้องกลับแล้ว
ไม่ต้องกลับหรอก
เธอต้องกลับ ระวังญาติฉันหน่อย
มีหนุ่มจีบเธอแยะ ไม่รอดมาเล่าเลยสักราย
- อย่ายุ่งกับเขา - สาวอื่นอาจปล้นใจนาย แต่คนนี้จะกินมัน
อย่าแตะเธอนะ
เธอไม่บอกเหรอ เธอมีคู่หมายแล้ว
- ชายหนุ่ม บุคคลสำคัญ - อย่ายุ่งกับเขา
คนที่พาเธอกลับบ้านหลังจาก พ่อแม่เธอถูกฆ่าเธอบอกใช่มั้ย
ว่าที่พวกเขาถูกฆ่าเพราะเธอ
- เขาพูดอะไร - เธอถูกจอง สหาย เธอติดค้างเขา
เธอไม่ใช่ของนาย
เขาหายากใช่มั้ย
- สุกปานกลาง - ไปนรกซะ
ฉันอาจจะไป
ถูกจองหมายความว่าไง
อย่าพบกันอีก
เราทำอะไรก็ได้ ทำไมล่ะวิเวียน
- ฉันเล่าเรื่องครอบครัวฉันให้ฟังแล้ว - ช่างครอบครัวคุณเถอะ
พวกเขาเป็นไง พวกเขาเป็นเจ้าของคุณเหรอ
อย่าเจ็บเพราะฉันเลย
มันพูดเรื่องความลับ ของพวกเรา
พวกนี้ก็ได้ยิน
เธอปกป้องฝูงเหรอ
- มันเป็นใคร - เป็นมนุษย์ ชาวอเมริกัน
เธอพูดเรื่องมนุษย์หมาป่ากับเขา
หรือวิเวียนอยู่เหนือกฏ
เธอชอบมันใช่มั้ย
งั้นแกไปจัดการให้ฉัน
- ผมเหรอ - ใช่ แกรู้ว่าต้องทำไง
ข่มขู่หรือติดสินบนก็ได้ อย่าให้มันอยู่ในเมืองนี้ต่อ
ถ้าอยู่ มันตาย
ขอบคุณ
"ขอโทษ มีเรื่องต้องพูดแยะแต่เวลาน้อย"
"พบฉันที่ซีเลสทรูแชเบิลทางเหนือของเมือง หกโมงเย็น วิเวียน"
เหมาะเป็นที่ฝังร่างมั้ย
มันถูกสร้าง ในศตวรรษที่สิบสาม
บนดินซึ่งนำมาจากดินแดนศักดิ์สิทธิ์
มีคนมากมายอยากถูกฝังที่นี่ แต่สุสานนั้นมันเต็มจนล้น
เขาเลยดัดแปลง
วิเวียนล่ะ
ฉันชอบคิดว่าเขาพูดว่า "เถอะน่า ไม่แย่นักหรอก"
ถามว่าวิเวียนล่ะ
ไม่อยู่กับแก
วิเวียนน้อย เธอเหมือนสัตว์บาดเจ็บนะ
- หัวใจเธอสลายบ่อยมากเหลือเกิน - นายมาเพื่อปกป้องเธอ
จากตัวเธอเอง ไง รถออกเมื่อไร
ถ้าฉันไม่ไปล่ะ
งั้นซากของแกจะไป
เว้นแต่แกจะอยากถูกฝังไว้ที่นี่ อาจเป็นพัดลมเพดาน
ทำไมฉันเป็นภัย
- เธอเปราะบางมาก - ไม่ ๆ ทำไมฉันเป็นภัยต่อนาย
อ๋อไม่หรอกสหาย แกไม่ใช่ภัย
นี่คือภัย
จับรถไฟเที่ยวหน้าไปซะ ห้ามเขียนหาเธอ
พูดกับเธอ หรือแวะมาหาเธออีก เพราะถ้าแกแม้แต่เอ่ยชื่อเธอ...
ได้ยินหรือยัง
ดูสิ ดูที่แกทำ
ไอ้มนุษย์หน้าโง่
ฉันมาเพื่อช่วยแก เพื่อเตือนแก แต่นี่ แกตายแน่
โปรดประทานอาหารมื้อนี้แก่เรา
ฉันจะไป ฉันสาบานฉันจะขึ้นรถไฟไป
ฉันคือรถไฟ
พระเจ้า เครื่องเงิน
คู่ขาอยู่บ้านเหรอ
- ไปหาฉันสิ - ไม่ใช่คืนนี้
คุณเปลี่ยนกฏเก่าได้
ทำไมต้องเจ็ดปี หมาป่ามีเมียเดียว
อย่าพูดอีกนะ
เถอะน่า ใครเคยสุดเหวี่ยงที่นี่ล่ะ
เราโตกันแล้ว เราต้องทำอย่างมีศักดิ์ศรี
เอเด็น เอ๊ะ
- เอเด็น ทำไมน่ะ - ญาติคุณ
- เรฟ นี่คุณ... - ถอยไป
- ทำไมรู้เรื่องหมาป่าดีนัก วิเวียน - คุณพูดเรื่องอะไร คุณบาดเจ็บมากมั้ย
เพราะคุณรู้ว่าเขาเป็นใช่มั้ย หืม
มนุษย์หมาป่า เหมือนตำนานเหมือนหนังสือน่ะ
เขาอยู่ไหน
ตายแล้ว
รับสิ
รับไปสิ เครื่องเงิน
- ฉันพยายามปกป้องคุณ - ปกป้องจากใคร
คุณเหรอ เป็นไปไม่ได้
ไปจากเมืองนี้ ไปจากโรมาเนีย อย่ากลับมาอีกถ้าเจอคุณ พวกเขาจะฆ่าคุณ
- เป็น "พวกเขา" แล้วเหรอ - ต้องการอะไรจากฉัน
ชีวิตผมจบแล้วผมฆ่าคนตาย
เขาจะพบรอยนิ้วมือ เลือดผม ผมจะบอกว่าไง
จะว่าไงล่ะ
มันมากเกินกว่าจะขอแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง
- เอเด็น ฉันไม่ได้อยากจะ... - มันสายไปแล้ว
ถ้าคุณแคร์ผมสักนิด
คุณคงทิ้งผมไปนานแล้ว
เอเด็น
ให้ช่วยมั้ยครับ
เอ่อ ครับที่จริงคุณช่วยได้ อืม...
นี่เงินแท้มั้ย
แน่นอน
ขอบคุณ
เราไปตามหาเขา
เขาตายไปนานแล้ว
อะไรวิเวียน
รถเขาจอดอยู่
มีอะไร
ลูกเราตายแล้ว
เราต้องแก้แค้น
อยากให้ช่วยมั้ย
อ๋อไม่ครับคุณตำรวจ ผมกำลังรอรถไฟ
คำตอบที่ถูกคือ "ครับ"
พวกท่านทั้งหลาย
มนุษย์ บีบเราให้ปกปิดธรรมชาติของเรา
มนุษย์ทำลายล้างเรามาหลายศตวรรษ
เมื่อคืนมนุษย์พรากไปอีกชีวิต
ชีวิตลูกชายฉัน
แต่เราจะแก้แค้น คนที่ฆ่าเขาอยู่นี่
อย่า
เขา เรฟไปเพื่อฆ่าเขา
เขารู้ความลับของเรา เพราะพวกเราคนหนึ่ง
- ปล่อยให้เขาใกล้ชิด - คุณรู้ได้ยังไง
- เรฟไปตามล่าเขาเอง หรือคุณส่งไป - เขาฆ่าลูกฉันเขาต้องชดใช้
- คุณส่งลูกชายไปตายเพราะฉันเหรอ - พอที
หากเขาอยู่ เขาจะพาผู้ล่ามาตอนกลางคืน
เหมือนพวกที่ฆ่าพ่อแม่เธอ
มันจะเป็นเพราะเธออีก
มีแม่น้ำในป่านั้น ถ้าไปถึงอีกฟากแกจะรอดตาย
อย่า
อวยพรศัตรูสิ
อวยพรสิ
วิ่ง
คุณว่ามนุษย์เป็นฆาตกรใจโหด แล้วเราล่ะต่างกันตรงไหน
เราฆ่าเพียงเพื่ออยู่รอด
พาเธอไปที่รถจนฉันกลับ
นังโง่ เธอเป็นมนุษย์หมาป่า
ลำธาร ไหลลงแม่น้ำ
แต่ฉันข้ามแม่น้ำแล้ว หืม แม่น้ำน่ะ
แล้วแม่น้ำที่ว่าล่ะ ห๊ะ
โอ้ว พระเจ้าไม่นะ
ผมขอโทษ
โปรดอย่าฆ่าฉัน
ทนไว้ มีถนนข้างหน้า
เราต้องพาคุณไปโรงพยาบาล
ไม่นะ มันจะยิ่งแย่ไปอีก
งั้นไปไหน
มีที่หนึ่ง
วิเวียน เธออยู่หรือเปล่า
พวกนั้นไม่มานี่
นี่เป็นบริษัทหนัง
อะไรทำให้ภาพถ่ายใช้ได้
แร่เงิน
เขาว่า... แม้ตอนนี้หายใจเข้าไปก็ตาย
- คุณล่ะ - มันอยู่ในเลือดฉันแล้ว
เมื่ออยู่แล้วก็อยู่เลย
เว้นแต่รักษา
ยังไงล่ะ
มีเซรั่มต้านแร่เงิน ชื่อแอนติเจนเอจี
ฉันรู้ที่ไปเอาแต่ต้องรอมืดก่อน
มาเร็ว
วิเวียน
คุณยังอยู่
ผมไม่มีใครให้ไว้ใจแล้ว
ฉันไม่เคยฆ่าใคร... ในการล่า โปรดเชื่อฉัน
แล้วไปทำไม
ฉันไม่ได้อยู่เพื่อล่า
แต่เพื่อวิ่ง เพื่ออิสระ
พวกนักล่าตามรอยเท้าฉันไปถึงบ้านเรา
คุณไม่ผิดหรอก
มนุษย์ฆ่าเรา เราฆ่ามนุษย์เพราะ...
เราถูกสอนให้กลัวสิ่งที่ไม่ใช่เรา
ตอนนี้คุณรู้สึกกลัวมั้ย หรือความรู้สึกอื่น
กลัว
สิ่งที่จะทำ
สิ่งที่คุณมองฉัน
เมื่อผมวาดคุณเป็นมนุษย์หมาป่า
ผมอยากให้คุณเป็นจริง
แล้วผมจะอยากไล่คุณไปทำไม
คุณควบคุมได้มั้ย
ฉันควบคุมได้
เธอหลบที่ไหน ฉันถาม ก็ที่ ๆ ฉันห้ามเธอไง
- อย่า แอสทริด - เขาไม่ใช่พวกเรา
อย่าแอสทริด ยังมีทางอื่น
พวกมนุษย์ ฆ่าพี่สาวฉัน พวกมนุษย์ ฆ่าลูกชายฉัน
เป็นเกเบรียลที่ฆ่าเรฟ
เหมือนที่จะฆ่าฉัน นี่คือความยุติธรรมของเขา
ฉันจะปกป้องเธอ จะช่วยพูดให้
เหมือนที่พูดให้เขาเห็นว่า เขาเหมาะกับใครเหรอ
รักแรกของน้าล้มเหลว อย่าพรากของหนูไปเลย
นั่นเพราะเงินเหรอ
เราจะไปร้านยาจะไปเอาแอนติเจน แล้วจะไปจากเมือง
เขารักไม่ได้ ถ้าเขากลัวเธอ
ห้ามฉันไม่ให้รักสิแอสทริด บอกสิชีวิตมีอะไรอีก
ไป สาวน้อย หนีไป
ขอซื้อยา
วางมือบนเคาน์เตอร์ เกเบรียลคุมเขาอยู่
คงอยู่ในสถานการณ์อันตรายสินะ หืม
เศษไม้ตำอุ้งเท้าเหรอ
อืม ชื่นใจเหมือนน้ำมะนาวเลย
หยุด ทิ้งปืน เพื่อนหน้าขน ทิ้งปืน
ระวัง
หนี
เราต้องตายเพื่อความสุขเธอสักกี่คน
กลิ่นมันติดตัวเธอเลย
แค่จะหากินกันง่าย ๆ
อ้อ ลูกค้ารายใหม่
ฉันขอแอนติเจน กระสุน และผงเงิน
อยู่ในกรงเป็นยังไงล่ะ
มนุษย์จะขังเธอแบบนั้น
เธอควรเป็นแรงดลใจ ให้พรรคพวกของเธอ
แต่ดูเธอสิ น่าอายที่สุด
เมื่อเธอไว้ใจมนุษย์นั่นคือประณามเรา
เราประณามตัวเอง
เราเป็นมนุษย์ครึ่งหนึ่ง สิ่งที่คุณเกลียดนั่นคือส่วนหนึ่งในตัวคุณ
เป็นส่วนหนึ่งของเธอต่างหาก ฉันรู้ตัวฉันดี
คุณกับธรรมเนียมนั่นน่ะ ไปนรกเถอะ
พวกแกเป็นอนาคตของฝูง ตัดสินเธอเถอะ
คุณรักอะไรบ้าง เกเบรียล
อำนาจ ความเกลียดกลัว คุณเป็นมนุษย์ยิ่งกว่าเรา
เธอไม่เข้าใจ
คำพยากรณ์บอกไว้ว่าวันหนึ่งหญิงสาว จากสายเลือดผู้นำจะบงการเรา
พาเราสู่ยุคแห่งความรุ่งเรืองความหวัง ฉันนึกว่าเป็นเธอ
ยุคแห่งความหวังจะเป็นแบบไหน จะนองเลือดแค่ไหน
มาดูกันคืนนี้ เราล่า เธอกับฉัน
วิ่ง เร็ว อยู่นั่น
เผาแกซะเลย
สำหรับแก และมนุษย์ทุกคน
จะยิงครอบครัวตัวเองเหรอ
อยากเป็นเหมือนนักล่า ในคืนนั้นเหรอ
ฉันจะหันหลังให้ สมควรกับเธอแล้ว
ยิงเลย
ไม่ได้
ยิงเลย
ไม่ได้
เฮ้ เฮ้ วิเวียน วิเวียนช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยด้วย...
ขอให้พบยุคแห่งความหวังนะ
ประตูหลัง
เราจะออกจากเมืองกันได้ยังไง
พวกนั้นเฝ้าดูทุกที่
มีที่หนึ่งไม่
นี่คือโลกของฉัน
นี่คือพรรคพวกฉัน
พวกเขาเชื่อคำพยากรณ์ และโชคชะตา
ฉันเชื่อว่าเรากำหนดเอง
เราจะไปไหน
ยุคแห่งความหวังมั้ย
ไม่งั้นก็ปารีส